Sabine Bernau

ADHD U DOROSŁYCH

Poradnik - jak z tym żyć

ISBN: 978-83-7318-933-1

wyd.: WAM 2007

Niewidzialne zaburzenie zmienia życie

Osoby z ADHD żyją wokół nas. Choć tak naprawdę wcale nie podejrzewalibyśmy o to naszego wybuchowego sąsiada czy roztargnioną, arogancką sprzedawczynię. Jeśli jednak tak jest, ci ludzie cierpią! Wszystko jedno, czy jest to dziecko, nastolatek, czy osoba dorosła — otoczenie nie wykazuje zrozumienia dla ich problemów. Powody ich nieodpowiedniego zachowania czy słabości zawodowych nie są widoczne gołym okiem, dlatego też nie można ich przyporządkować żadnemu jasnemu schematowi. Cierpienie osób z ADHD przekracza czasami granice ich własnej wytrzymałości. Nie mogą zrozumieć samych siebie. Dlatego też robią się tacy drażliwi. Choć wcale tego nie chcą i działają w dobrej wierze, ciągle przytrafi ają im się niepowodzenia: znów czegoś zapomnieli, nie odpowiedzieli na list, nie odesłali wniosku, pojawiły się nieporozumienia z kolegami z pracy, przekroczyli limity czasowe, zapomnieli o terminach, a rozmowa z klientem nie była dostatecznie uprzejma. Szef jest zły, a posada zagrożona. W domu panuje chaos — chociaż było przecież posprzątane! W sklepie zapominają kupić połowę rzeczy, nie odbierają też na czas dziecka z przedszkola. Klucze od domu znów zapadły się pod ziemię!

A miało być zupełnie inaczej!

A może koledzy z pracy, twierdząc, że jestem bez charakteru, głupi i leniwy, nie mylili się tak bardzo? Osoby dorosłe z ADHD szybciej niż inni tracą zaufanie do samych siebie i zaniżają swą samoocenę. A przecież tak bardzo tęsknią za sukcesem. Życie wydaje im się męcząca wędrówką pomiędzy frustracją, bezdennym wprost zmęczeniem i uczuciem przesytu. Gdyby jednak wcześniej zapewniono im pomoc, ich stan nie musiałby być wcale aż tak zły, nikt z ADHD nie popełnia przecież błędów z premedytacją. Wsparcie ze strony partnera życiowego (doradztwo, coaching) i umiejętne „zarządzanie pamięcią” mogłyby im pomóc uniknąć niejednej katastrofy. Trudno jest jednak znaleźć w sobie siłę do zmian, zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym, bez terapii medyczno- -psychologicznej, a także bez pomocy i zrozumienia (którego tak bardzo pragną) ze strony osób z najbliższego otoczenia.

dalej >>

opr. aw/aw

wyślij znajomym

Zobacz także: Jacek Dziedzina, GN: Dzieci z poczekalni Benedykt XVI, Wiara pomaga widzieć życie tak, jak je widzi Bóg Adam Sikora, Testament życia - co na to Kościół? Krzysztof Maciejczyk, Nie taka grypa zła? Ks. Wojciech, Pod górę Jan Glapiak, Kiedy udziela się namaszczenia chorych? Agata Puścikowska, Czy Michałek będzie Phelpsem? Mark Salzman, Z otwartymi oczami cz. 3 Mark Salzman, Z otwartymi oczami cz. 2 Mark Salzman, Z otwartymi oczami

Komentarze internautów: Dodaj swój komentarz Jak rozpoznac? (Agnieszka Cichoń, 2008-11-12 11:37:29)  Jak sie zaczyna i...  więcej   skomentuj tę wypowiedź      jak rozpoznać (sulas, 2008-12-12 04:03:47)  pogoń za czymś nie...  więcej   skomentuj tę wypowiedź