„Posiadłości materialne, same w sobie, są dobre. Nie przeżylibyśmy długo bez pieniędzy, ubrania i schronienia. Musimy jeść, aby utrzymać się przy życiu. Jeśli jednak jesteśmy zachłanni, jeśli nie dzielimy się tym, co mamy, z głodnymi i biednymi, to z naszych posiadłości czynimy bożka. Jak wiele głosów w naszym materialistycznym społeczeństwie mówi nam, że szczęście polega na nabywaniu tylu rzeczy i luksusów, ile tylko się da! Ale to jest czynienie z rzeczy fałszywego boga. Zamiast przynosić życie, przynoszą one śmierć. (...) Kult posiadłości materialnych, kult zaborczej miłości i kult władzy prowadzą często ludzi do prób udawania Boga: do usiłowania przejęcia totalnej kontroli, bez względu na mądrość czy przykazania, które wyjawił nam Bóg. Jest to ścieżka wiodąca do śmierci. Przeciwnie zaś, kult prawdziwego Boga oznacza uznanie w Nim źródła wszelkiej dobroci, zawierzenie się Mu, otwarcie się na uzdrawiającą siłę Jego łaski i posłuszeństwo Jego przykazaniom: to jest droga wyboru życia. ”
(Przemówienie do młodzieżowej grupy resocjalizacyjnej uniwersytetu Notre Dame w Sydney)